Ce travail botanique détaille *Carex hirta*, une plante de la famille des Cyperaceae, en soulignant ses caractéristiques, son habitat et sa période de floraison. Trouvé en Europe, en particulier dans les régions du nord et du centre, il est décrit comme une espèce rare aux pays-Bas.
1401 x 1784 px | 23,7 x 30,2 cm | 9,3 x 11,9 inches | 150dpi
Informations supplémentaires:
Droits d’accès uniquement. Il s’agit d’une image de type document ou relevant du domaine public fournie par un tiers. Alamy accorde l’accès au fichier numérique, mais ne fournit aucune garantie concernant le droit d’auteur ou les droits moraux. Toute altération, modification ou recadrage est interdit sans autorisation préalable. Toute utilisation commerciale nécessite une autorisation préalable du fournisseur de contenu.
Cette image peut avoir des imperfections car il s’agit d’une image historique ou de reportage.
. De flora van Nederland. Plants. FAMILIE 17. — CYPERACEAE. — 411. Carex hirta FiK. 339. geelbruin. De vruchten zijn breed-oiiigekeerd eirond, driekantig, stomp, geelbruin, vaak niet ontwikkeld. 4- 3-10 dM. Mei, Juni. Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Noord-Europa in diepe lage venen voor, vaak veel bijeen. Zij is bij ons vrij zeldzaam. C. hirla') L. Ruige zegge (fig. 339). Deze plant is grasgroen en heeft een kruipenden wortelstok. De stengel is rechtopstaand of opstijgend, stompkantig (fig. 339), alleen onder de mannelijke aartjes ruw, bebladerd , omstreeks even lang als de bladen der niet bloeiende loten. De onderste bladen hebben bruinachtige, purper aan- geloopen, zwak rafelende, behaarde scheeden en een tamelijk breede (niet meer dan 4 niM), vlakke of iets gootvormige, (als de scheede) dicht of verspreid behaarde bladschijf. De bloeiwijze bestaat uit 2-4 tamelijk ver uit- eenstaande vrouwelijke en 2-3 (zelden 1), van de vrouwelijke meest ver verwijderde, mannelijke aartjes. De schutbladen zijn verlengd, vaak even lang als of langer dan de bloeiwijze, de onderste zijn lang, de bovenste kort scheedeachtig, die der mannelijke aartjes zijn (evenals bij alle verwante soorten) meest klein. De vrouwelijke aartjes zijn ovaal tot kort cylindrisch, meest niet meer dan 2 cM lang, het onderste of de onderste hebben een uitstekenden steel, de overige zijn meest zittend. De kafjes (fig. 339) zijn langwerpig-eirond, naar boven behaard, in een langen, aan den rand gezaagden top versmald, witvliezig met breede, groene middenstreep, naar boven bruinachtig of bruin aangeloopen. Er zijn 3 stempels. De urntjes (fig. 339) zijn eirond-kegelvormig, circa 6 mM lang, meernervig, langgesnaveld (tot 2 mM), dichter of verspreid kort behaard, geelgroen, ten slotte bruin. De snavel is slank, later met afstaande tanden. De mannelijke aartjes zijn slank cylindrisch, staan meest dicht bijeen. Zij hebben langwerpige, stekelpuntige, boven behaarde, witvliezige,
