4928 x 3280 px | 41,7 x 27,8 cm | 16,4 x 10,9 inches | 300dpi
Date de la prise de vue:
23 août 2013
Lieu:
Lutowiska Bieszczady Mountains Subcarpathian Voivodeship south-east Poland Europe
Informations supplémentaires:
http://lutowiska.pl/zabytkowe-cmentarze "Kirkut w Lutowiskach Bieszczadzki kirkut w Lutowiskach jest drugim co do wielkości po Lesku cmentarzem żydowskim położonym w tym górskim regionie. To niewątpliwe świadectwo dawnej świetności gminy żydowskiej w Lutowiskach. Prace inwentaryzacyjne przeprowadzone w 1997 i 2002 roku pod kierunkiem prof. dr Jerzego Woronczaka z Uniwersytetu Wrocławskiego, wykazały, że cmentarz liczy ponad 1000 nagrobków. Pierwsze płyty postawiono jeszcze w XVIII wieku. Najstarszy nagrobek, jaki odnaleziono do tej pory, nosi datę 5 kislew 5557, czyli 5 grudnia 1896 r., najmłodszy 20 adar I 5700, czyli 29 lutego 1940 r.. Wraz z rozwojem gminy żydowskiej w Lutowiskach, której początki sięgają XVIII wieku, rozrastał się i cmentarz. Najstarsza jest jego dolna część a „najmłodsze” płyty znajdują się na samej górze wzniesienia. Tradycyjnym nagrobkiem Żydów stała się macewa. Ma ona postać ustawionej pionowo kamiennej płyty. Plastyczne przedstawienia z kirkutu w Lutowiskach dzielą się na trzy grupy: motywy roślinne, zwierzęta i przedmioty. Zwyczaj stawiania nagrobka - oznaczającego miejsce pochówku, motywowany jest tradycją. U Żydów polskich typowy nagrobek to stela - macewa. Zazwyczaj stawia się ją w pierwszą rocznicę zgonu i towarzyszy temu skromna uroczystość. Nagrobki, często bardzo ozdobne, są oryginalnymi wytworami żydowskiej sztuki ludowej. Płaskorzeźby na macewach przedstawiają najczęściej: jelenie i lwy (na nagrobkach męskich), gołębie (na nagrobkach kobiecych), świeczniki (na nagrobkach kobiecych, związane są z odmawianym przez panią domu błogosławieństwem nad świecami na rozpoczęcie szabatu), korony (na nagrobkach męskich, wyrażają ogólną pochwałę - „korona dobrego imienia"), dzbanki (na nagrobkach męskich potomków pokolenia Lewiego, czyli lewitów, którzy obmywają ręce kapłanom przed błogosławieństwem podczas nabożeństw), dłonie w geście błogosławieństwa (na nagrobkach męskich potomków Aarona, czyli kapłanów)".
